Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

ΓΕΝΕΣΙΣ ΤΡΙΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ.

Η ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ.
Ο δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός. καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου; 2 καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει· ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα, 3 ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. 4 καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε· 5 ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν. 6 καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον. 7 καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα. 8 Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε ᾿Αδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου. 9 καὶ ἐκάλεσε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αδὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ᾿Αδάμ, ποῦ εἶ; 10 καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐκρύβην. 11
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός· τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες; 12 καὶ εἶπεν ὁ ᾿Αδάμ· ἡ γυνή, ἣν ἔδωκας μετ᾿ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον. 13 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῇ γυναικί· τί τοῦτο ἐποίησας; καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ὁ ὄφις ἠπάτησέ με, καὶ ἔφαγον. 14 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ὄφει· ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου. 15 καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν. 16 καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε· πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου· ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει. 17 τῷ δὲ ᾿Αδὰμ εἶπεν· ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες, ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου· ἐν λύπαις φαγῇ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου· 18 ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ. 19 ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς γὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ· 20 καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων. 21 Καὶ ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς. 22 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ ᾿Αδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. 23 καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη. 24 καὶ ἐξέβαλε τὸν ᾿Αδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.


ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ Κωσνταντίνου Στρατή ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΡΩΜΑ.
Οταν ο Αδάμ και η Εύα παρήκουσαν την εντολή του Θεού και έφαγαν από το απαγορευμένο δένδρο, αμέσως αισθάνθηκαν οτι είναι γυμνοί και εκρύφτηκαν από το Θεό, ή νόμιζαν πώς μπορούν να κρυφθούν. Και ο Θεός τον φώναξε και του είπε " Αδάμ, πού είσαι;", τότε ο Αδάμ του απάντησε: " άκουσα τη φωνή σου και φοβήθηκα και κρύφτηκα γιατί είμαι γυμνός"
Τ'ότε ο Θεός του είπε: ποιός σου ανάγγειλε ότι είσαι γυμνός, αν δεν είχες φάει από το δένδρο που εγώ σε διέταξα να μη φας, και εσύ έφαγες;
Τότε ο Αδάμ "πέταξε το μπαλάκι" στην Εύα και είπε "η γυναίκα που μου έδωσες να είναι μαζί μου, αυτή μου έδωσε από το δένδρο και έφαγα".
Και είπε ο Κύριος ο Θεός στην γυναίκα " Τί είναι αυτό που έκαμες; "  Και η Εύα "πέταξε  το μπαλάκι" στο φίδι και είπε: " Το φίδι με εξαπάτησε και έφαγα".

Εδώ βλέπομε οτι από της δημιουργίας του ανθρώπου ακόμη και οι πρωτόπλαστοι προσπάθησαν να  διώξουν τις ευθύνες από πάνω τους για την αμαρτία που έκαμαν, και που ήταν η παρακοή τους σε μια και μοναδική εντολή του Θεού, που τους είχε πει οτι από όλα τα δένδρα του Παραδείσου μπορείτε να τρώτε ελεύθερα, αλλά δεν θα φάτε από το δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού. Και όμως έφαγαν γιατί οι καρποί του δένδρου ήταν αρεστοί.
Αγαπητοί αναγνώστες , έτσι γίνεται και σήμερα και σε όλους τους αιώνες.
Κανένας δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του και δεν έχει το ψυχικό σθένος να πει " Ναι!, εγώ έφταιξα και κανένας άλλος!." Το ίδιο βλέπομε μπροστά στα μάτια μας με τις θανατηφόρες πλημμύρες της Δυτικής Αττικής. Ολοι οι υπεύθυνοι λένε πώς δεν φταίνε για το πνιγμό πάνω από 16 ατόμων και πετούν το μπαλάκι ο ένας στον άλλον, και για ο,τι κακό , για όποια καταστροφή γίνεται, φταίνε πάντα οι προηγούμενοι και ποτέ οι παρόντες.. Το ίδιο γίνεται στα διαζύγια όπου ο άνδρας λέει οτι φταίει η γυναίκα και η γυναίκα λέει οτι φταίει ο άνδρας, τό ίδιο γίνεται και μεταξύ συνενόχων εγκληματιών, που  όταν συλληφθούν τότε ο ένας "πετάει το μπαλάκι" στον άλλον και προσπαθεί να μειώσει τη δική του ευθύνη, και συμμετοχή και αμαρτία,, αλλά και σε όλα τα άλλα η ίδια ακριβώς γίνεται προσπάθεια της αποποίησης ευθυνών.  Μόνο σε μια Χώρα στον κόσμο οι άνθρωποι αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και από φιλότιμο σε παλιότερα χρόνια οι Ιάπωνες έφθαναν μέχρι να κάνουν χαρακίρι, βεβαίως κακό και αυτό, διότι η αυτοκτονία για οποιοδήποτε λόγο είναι αμαρτία, όταν θεωρούσαν οτι έφταιξαν κάπου και έγινε μεγάλη ζημιά. εξ αιτίας τους..
Βεβαίως το κεφάλαιο αυτό της Βίβλου έχει και άλλα πολλά σημαντικά και μεγάλα νοήματα και μηνύματα, αλλά για οικονομία χρόνου και ελάττωσης του κειμένου , γιατί για όλο το κείμενο θα έπρεπε να γράψω περίπου δέκα σελίδες ερμηνευτικών σχολίων, παραμένω στην ερμηνεία μετά σχολίων μόνο στο τμήμα το σκιαγραφημένο με κόκκινο χρώμα .

Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.



Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

ΟΤΑΝ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΡΧΑΙΟΣ ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ ΣΕ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΣΠΙΤΙΑ ΑΥΤ¨Ο ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ "ΒΙΒΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ".Οπου ο ποταμός με άγριο τρόπο παίρνει πίσω αυτό που του ανήκει .Και μόνο αυτή η εικόνα του βίντεο, έστω και χωρίς κανένα άλλο παράδειγμα, αποδεικνύει οτι δεν υπάρχει Παιδεία στην Ελλάδα, παρά μόνο μια ατελής ημιεκπαίδευση.(όπως έχω γράψει και σε παλαιότερο άρθρο μου) Αν υπήρχε αληθινή Παιδεία στην Ελλάδα και όχι ατελής Χατζηαβάτικη ημιεκπαίδευση, δεν θα υπήρχε ποτέ αυτή η εικόνα σπιτιών κτισμένων σε κοίτη αρχαίου χειμάρρου. Για τέτοια φοβερά εγκλήματα όποιοι είναι οι υπεύθυνοι πολεοδόμησης, αν ζούσαν στην αρχαία Αθήνα ήδη θα είχαν πιει υποχρεωτικά το κώνειο χωρίς κανένα "παραθυράκι" ελέους.. Αυτοί όμως ακριβώς επειδή είναι ένοχοι, γι΄αυτό αποκαλούν ως "Θεομηνία" και ως "Βιβλική καταστροφή" ένα απόλυτα φυσιολογικό καιρικό φαινόμενο οπως αυτό της καταρρακτώδους βροχής, οπου η βροχή στην ουσία είναι ευλογία από το Θεό και όχι μήνις ( οργή)., και αν η φυσική της διέξοδος προς τη θάλασσα είναι ανοικτή, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αλλά οι άνθρωποι όλα τα αντιστρέφουν με μια διαβολική αλχημεία. Την ευλογία την κάνουν κατάρα και τη κατάρα τη κάνουν ευλογία, , το κακό το κάνουν καλό, και το ευθύ το παρουσιάζουν ως στρεβλό και αντιθέτως, ενώ την ευλογία του Θεού που είναι η βροχή, την αποκαλούν Θεομηνία. Αυτά ποτέ δεν θα σας τα πούνε από τις τηλεοράσεις. Ανείπωτη τραγωδία με 16 νεκρούς, είθε ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές τους.Κωνσταντίνος Στρατής, Μεσαριά Ανδρος.

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ ΠΟΤΑΜΟΙ ΑΡΓΟΥΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΟΥΝ

Για να δούμε λοιπόν γιατί οι Ελληνες ενώ γνωρίζουν οτι όταν καταπατήσουν το χώρο που ανήκει σε ένα ποταμό, αυτό δεν θα μείνει ατιμώρητο από τον ίδιο το ποταμό, εν τούτοις του μικραίνουν τη κοίτη του, χτίζουν στο δέλτα του, τον "μπαζώνουν", χτίζουν στα ρείθρα του και γενικά του συμπεριφέρονται σαν να τους ανήκει και σαν να είναι δικό τους παιγνιδάκι?
Αυτό συμβαίνει για τους εξής λόγους:
1. Οι ποταμοί, καθώς και τα ξερά ρέμματα αργούν να "θυμώσουν". Μπορεί να περάσουν δεκαετίες και να ξυπνήσουν κάποτε από τη νάρκη τους, και ο,τι βρουν μπροστά τους να το καταστρέψουν , σαν να είναι τραπουλόχαρτα.Ετσι λοιπόν οι άνθρωποι επαναπαύονται από την απατηλή βραδύτητα της κρίσεως της κάποτε επερχομενης πλημμύρας, και της ανοχής του ποταμού..
2. Ενώ γνωρίζουν όλοι οτι η μεγαλύτερη δύναμη πάνω στη γη είναι η δύναμη του νερού, και δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά , εφόσον ο πλανήτης Γη είναι υδάτινος="νερένιος" κατά το 70% έως 75%. (Ακόμη και το ανθρώπινο σώμα έχει τις ίδιες αναλογίες νερού), εντούτοις απαξιώνουν τη δύναμη του νερού και νομίζουν οτι με τα χαζά μπετένια έργα τους θα σταματήσουν τη πανίσχυρη δύναμη του νερού, όταν κάποτε οι ποταμοί αποφασίσουν να διεκδικήσουν με βίαιο τρόπο αυτό που τους ανήκει.
3.Οι νέοι Ελληνες δεν είναι αυτάρκεις οπως ήτανε παλιά. Δεν αρκούνται σε αυτό που έχουν, αλλά και εξ αιτίας της αστυφιλίας και της εγκατάλειψης της υπαίθρου, ζητούν να απλώνονται όλο και περισσότερο μέσα και στις παρυφές  των πόλεων. Ετσι απλώνονται και στους ποτάμιους και παραποτάμιους  χώρους, και κάνουν "ιδιοκτησία τους", αυτό που ανήκει στο ποταμό και είναι ιδιοκτησία του ποταμού. Ομως σε αντίθεση οι αρχαίοι Ελληνες ( με τους οποίους τουλάχιστο σε νοητικό επίπεδο, δεν έχουν καμμιά σχέση οι νέοι Ελληνες), σέβονταν τους ποταμούς, μάλιστα πολλούς εκ των Ελληνικών ποταμών τους είχαν θεοποιήσει, σεβόμενοι τη δύναμη τους, που την νόμιζαν Θεική!.
4. Εξ αιτίας του πικρού που θα πω, οτι οι πρώτοι που δήλωσαν ασέβεια προς τη δύναμη του νερού, είναι οι τεχνικοί επιστ'ημονες οι οποίοι έδωσαν άδειες να γίνονται οικοδομές, δρόμοι και πλατείες σε χώρους των ποταμών και έτσι άνοιξε η όρεξη των καταπατητών.. Ομως μια τέτοια επιστήμη , απλά αποδεικνύει το Πλατωνικό ρητό οτι " κάθε επιστήμη που αποχωρίζεται από την αρετή , φαίνεται οτι είναι πανουργία και όχι επιστήμη."
5,. Τώρα άκουσα οτι θα κατεδαφίσουν τα αυθαίρετα που είναι κτισμένα σε παραποτάμιες περιοχές. Τίποτα δεν θα κάμουν και θα το διαπιστώσετε αυτό, αντιθέτως  ίσως κτιστούν και άλλα πολύ περισσότερα αυθαίρετα οπου μπορούν και με  τη συμπαιγνία όλων, αυτά όλα είναι υπεκφυγές για να χαιδέψουν τα αυτιά των Ελλήνων, οπως κάνουν πάντα. Ομως οι ποταμοί που ναι μεν δεν μιλούν για να πουν ψέμματα όπως οι άνθρωποι και τηρούν σιγή ίσως για πολλά χρόνια, όμως δεν παίζουν και θα πάρουν κάποτε με πολύ θόρυβο και πολλή οργή αυτό που τους ανήκει, και οτιδήποτε ανθρώπινο έργο που εμποδίζει τη φοβερή και ακατανίκητη ορμή του νερού τους θα το κάνουν σκουπίδια, προκειμένου  να φτάσουν στη υδάτινη μάνα της γης που είναι η απέραντη  θάλασσα.
Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ , ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

1 Ἰάκωβος, Θεοῦ καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος ταῖς δώδεκα φυλαῖς ταῖς ἐν τῇ διασπορᾷ χαίρειν. 2 Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε, ἀδελφοί μου, ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις, 3 γινώσκοντες ὅτι τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν· 4 ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, ἐν μηδενὶ λειπόμενοι. 5 Εἰ δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας, αἰτείτω παρὰ τοῦ διδόντος Θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς καὶ μὴ ὀνειδίζοντος, καὶ δοθήσεται αὐτῷ· 6 αἰτείτω δὲ ἐν πίστει, μηδὲν διακρινόμενος· ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικε κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ριπιζομένῳ. 7 μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήψεταί τι παρὰ τοῦ Κυρίου. 8 ἀνὴρ δίψυχος, ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. 9 καυχάσθω δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ, 10 ὁ δὲ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ, ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύσεται. 11 ἀνέτειλε γὰρ ὁ ἥλιος σὺν τῷ καύσωνι καὶ ἐξήρανε τὸν χόρτον, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε, καὶ ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἀπώλετο. οὕτω καὶ ὁ πλούσιος ἐν ταῖς πορείαις αὐτοῦ μαρανθήσεται. 12 Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμόν· ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. 13 Μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι ἀπὸ Θεοῦ πειράζομαι· ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν, πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα. 14 ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος· 15 εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον. 16 Μὴ πλανᾶσθε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί· 17 πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων, παρ' ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγὴ ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα. 18 βουληθεὶς ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχήν τινα τῶν αὐτοῦ κτισμάτων. 19 Ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἔστω πᾶς ἄνθρωπος ταχὺς εἰς τὸ ἀκοῦσαι, βραδὺς εἰς τὸ λαλῆσαι, βραδὺς εἰς ὀργήν· 20 ὀργὴ γὰρ ἀνδρὸς δικαιοσύνην Θεοῦ οὐ κατεργάζεται. 21 διὸ ἀποθέμενοι πᾶσαν ῥυπαρίαν καὶ περισσείαν κακίας ἐν πραΰτητι δέξασθε τὸν ἔμφυτον λόγον τὸν δυνάμενον σῶσαι τὰς ψυχὰς ὑμῶν. 22 Γίνεσθε δὲ ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταὶ, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς. 23 ὅτι εἴ τις ἀκροατὴς λόγου ἐστὶ καὶ οὐ ποιητής, οὗτος ἔοικεν ἀνδρὶ κατανοοῦντι τὸ πρόσωπον τῆς γενέσεως αὐτοῦ ἐν ἐσόπτρῳ· 24 κατενόησε γὰρ ἑαυτὸν καὶ ἀπελήλυθε, καὶ εὐθέως ἐπελάθετο ὁποῖος ἦν. 25 Ὁ δὲ παρακύψας εἰς νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ παραμείνας, οὗτος οὐκ ἀκροατὴς ἐπιλησμονῆς γενόμενος, ἀλλὰ ποιητὴς ἔργου, οὗτος μακάριος ἐν τῇ ποιήσει αὐτοῦ ἔσται. 26 Εἴ τις δοκεῖ θρῆσκος εἶναι ἐν ὑμῖν μὴ χαλιναγωγῶν γλῶσσαν αὐτοῦ, ἀλλ' ἀπατῶν καρδίαν αὐτοῦ, τούτου μάταιος ἡ θρησκεία. 27 θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου.

ΣΧΟΛΙΑ
1. Η δοκιμασία της πίστης, εργάζεται  την υπομονή.
2. Η σοφία  δίδεται  από το Θεό ύστερα από αίτημα του ανθρώπου..
3. Ο ταπεινός να καυχιέται για το πνευματικό του ύψος.
4. Ο πλούσιος παρέρχεται οπως το άνθος από τα χορτάρια.
5. Ευτυχισμένος ο άνθρωπος που υπομένει τους πειρασμούς.
6. Ο πειρασμός δεν έρχεται από το Θεό αλλά από τις επιθυμίες.
7. Η επιθυμία γεννάει την αμαρτία, και η αμαρτία που εκτελείται γεννάει θάνατο.
8. Ολες οι τέλειες δωρεές έρχονται από το Θεό.
9. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει, αργός στην οργή.
10. Η οργή του ανθρώπου δεν εργάζεται τη δικαιοσύνη του Θεού.

Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος,

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ή ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ?

Εκφράζω τη λύπη μου και τα συλλυπητήριά μου για τους νεκρούς των πλημμυρών.
Οι άνθρωποι πάντα ομιλούν για Βιβλική Καταστροφή,όταν πρόκειται για καταστροφή που προέρχεται από καιρικά φαινόμενα, αλλά ποτέ δεν ομιλούν για Βιβλική Ευλογία όταν όλα πάνε καλά και οι καιρικές συνθήκες είναι άριστες. Οταν όμως ο Θεός αποφασίσει να κάμει αληθινή Βιβλική Καταστροφή σαν αυτή των Σοδόμων και σαν αυτή του Κατακλυσμού της Παλαιάς Διαθήκης , τότε δεν θα μείνει λίθος επί λίθου και όλα θα κατακαούν, ή θα σκεπαστούν από τα νερά όλα πάνω στη γη..
Τα τραγικά που συμβαίνουν δεν είναι Βιβλικές Καταστροφές, αλλά είναι καταστροφές για τις οποίες ευθύνεται ο άνθρωπος, οταν μπαζώνει τους ποταμούς και τους κάνει δρόμους, οταν κτίζει στα ρείθρα των ποταμών, οταν κατακαίει τα δάση, όταν στενεύει τις όχθες των ποταμών για να εκμεταλλευτεί το χώρο των ποταμών. Ομως οι ποταμοί κάποτε θα διεκδικήσουν το δικό τους προαιώνιο χώρο που τους ανήκει, όσες χιλιάδες τόννους μπετόν και αν ρίξει μέσα τους ο άνθρωπος. Πόσοι ποταμοί έχουν μπαζωθεί ή έχουν στενέψει στο λεκανοπέδιο Αττικής και από πάνω υπάρχουν δρόμοι και πολυκατοικίες?
Οταν κάποτε οι ποταμοί διεκδικήσουν το δικό τους χώρο, τότε πάλι θα μιλάνε για "Βιβλικές καταστροφές" ή για "Θεομηνίες", αλλά δεν θα φταίει ο Θεός. ( Και η λέξη Θεομηνία είναι αδόκιμος όρος, γιατί ο Θεός δεν έχει μηνιν = οργήν, γιατί ο Θεός είναι αγάπη)
Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ?

Μέχρι εκεί έφθασε και κανείς δεν γνωρίζει μέχρι πού θα φθάσει ακόμη η Ελλάδα.. Προσεχώς πρόκειται να δικαστεί Ελληνας υπαξιωματικός του στρατού γιατι αρνήθηκε να υπηρετήσει τους αλλοδαπούς στα λεγόμενα hot spots.
Ετσι για την ιστορία ξαναθυμάμαι:
1. Δίωξη Ελληνα Αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού γιατί αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αποστολή κατά της ομόδοξης Σερβίας.
2. Τιμωρία Ελληνα μαθητή γιατί ύψωσε την Ελληνική Σημαία.
3. Επικείμενη δίωξη Ελληνα υπαξιωματικού του Ελληνικού Στρατού γιατί αρνήθηκε να υπηρετήσει αλλοδαπούς στα " ζεστά σημεία"
4. Καμμία δίωξη εναντίον των αντιφρονούντων και αντιρρησιών συνείδησης που αρνούνται να πιασουν όπλο στο στρατό.
Καμμία δίωξη εναντίον αυτών που καταστρέφουν τα Πανεπιστήμια και κυνηγούν τους καθηγητές τους που διαμαρτύρονται για αυτή τη κατάσταση.
Τελικά τα άνθρώπινα δικαιώματα , πολύ σωστά έχω γράψει στο παρελθόν είναι κατ΄επιλογήν, και κατά κανόνα ποτέ υπερ των Ελλήνων, πλην εξαιρέσεων..
Ομως ένα Εθνος που τα δέχεται όλα αυτά με πνεύμα ήττοπάθειας και φόβου πολύ γρήγορα θα επανέλθει στη ραγιάδικη κατάσταση της Τουρκοκρατίας, μόνο που τώρα δεν υπάρχουν ούτε Κολοκοτρώνηδες, ούτε Μιαούληδες, ούτε Κανάρηδες, ούτε Χριστόδουλοι για να αναστήσουν πάλι το γένος των Ελλήνων.
Αιωνία μας η μνήμη, καλά να πάθουμε! Αυτό που αξίζουμε αυτό και μας δίνεται!

Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Η ΑΠΟΒΟΛΗ ΜΑΘΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ.

Τιμωρήθηκε με αποβολή από τις Σχολικές Αρχές κάποιου σχολείου , δεν έχει σημασία σε ποιο, ένας μαθητής γιατί έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του προκειμένου να υψώσει την Ελληνική Σημαία! Δηλαδή οι Σχολικές Αρχές αυτού του Σχολείου με αυτό το παράδειγμα διδάσκουν τα παιδιά να μην θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους ούτε για την υπεράσπισή της, αφού τιμωρούν όποιον την υψώνει, όταν θέτει σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα.
Μια λέξη ταιριάζει στη κατάσταση : Κλαυσίγελως!
Θα εξηγήσω για ποιο λόγο κατά τη γνώμη μου είναι λανθασμένη η απόφαση του Συλλόγου των καθηγητών για την αποβολή του μαθητή.
1. Θα έπρεπε να υπάρχει επιβλέπων καθηγητής που να μην επέτρεπε στο μαθητή εντός του σχολείου να θέσει σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα, αφού όμως αυτό έγινε επειδή πιθανόν δεν υπήρχε εποπτεία επομένως δεν έχει κανένα νόημα η εκ των υστέρων τιμωρία.
2. Εάν , ο μη γένοιτο, συνέβαινε ατύχημα τότε υπεύθυνες θα ήταν οι σχολικές αρχές που δεν επόπτευσαν έτσι ώστε το παιδί να μη θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του, και τότε θα έπρεπε οικειοθελώς να ζητήσουν τη δική τους τιμωρία για αμέλεια καθηκόντων.
Αλλά και τωρα που ευτυχώς δεν συνέβη ατύχημα, πρώτα θα έπρεπε να τιμωρηθούν οι σχολικές αρχές πάλι για αμέλεια καθηκόντων.
3. Και μια τρίτη περίπτωση είναι να παρήκουσε ο μαθητής τις διαταγές του επιβλέποντος καθηγητού να μη θέσει σε κίνδυνο της ζωής του υψώνοντας την ελληνική Σημαία.
4. Και η τελευταία περίπτωση και η πιο ηθική και έντιμη θα ήταν να βραβεύσουν οι σχολικές αρχές το μαθητή για το ζήλο του , και γιατί δεν λογάριασε τη ζωή του για να τιμήσει την ελληνική Σημαία, την οποίαν πρωτίστως θα έπρεπε να τιμά το Σχολείο υψώνοντάς την κάθε πρωί , καθώς αυτό γινότανε για πολλά χρόνια πριν.
Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος